و در پايان آيه به يكى ديگر از پديده‌هاى آسمانى كه از آيات توحيد است اشاره كرده مىگويد : « نزديك است درخشندگى برق ابرها ، چشمهاى انسان را ببرد » ( * ( يَكادُ سَنا بَرْقِه يَذْهَبُ بِالأَبْصارِ ) * ) . ابرهايى كه در حقيقت از ذرات « آب » تشكيل شده است به هنگامى كه حامل نيروى برق مىشود ، آن چنان « آتشى » از درونش بيرون مىجهد كه برقش چشمها را خيره ، و رعدش گوشها را از صداى خود پر مىكند ، و گاه همه جا را مىلرزاند ، اين نيروى عظيم در لابلاى اين بخار لطيف راستى شگفتانگيز است ! پاسخ به يك سؤال [ كدام كوه در آسمان است كه تگرگها از آن فرو مىريزند « ؟ ] تنها سؤالى كه در اينجا باقى مىماند اين است كه اين كدام كوه در آسمان است كه تگرگها از آن فرو مىريزند ، در اينجا مفسران بيانات مختلفى دارند : 1 - بعضى گفته‌اند « جبال » ( كوه‌ها ) در اينجا جنبه كنايى دارد ، همانگونه كه مىگوئيم كوهى از غذا ، يا كوهى از علم ، بنا بر اين مفاد آيه فوق اين است كه در واقع كوهى و توده عظيمى از تگرگ به وسيله ابرها در دل آسمان به وجود مىآيد ، و از آنها بخشى در شهر ، و بخشى در بيابان فرو مىريزد ، و حتى كسانى مورد اصابت آن قرار مىگيرند . 2 - بعضى ديگر گفته‌اند منظور از كوه‌ها ، توده‌هاى عظيم ابر است كه در عظمت و بزرگى بسان كوه است . 3 - نويسنده تفسير « فى ظلال » در اينجا بيان ديگرى دارد كه مناسبتر به نظر مىرسد و آن اينكه توده‌هاى ابر در وسط آسمان به راستى شبيه كوه‌ها هستند گر چه از طرف پائين به آنها مىنگريم صافند . اما كسانى كه با هواپيما بر فراز ابرها حركت كرده‌اند غالبا با چشم خود اين منظره را ديده‌اند كه ابرها از آن سو به كوه‌ها و دره‌ها و پستيها و بلنديهايى مىمانند كه در روى زمين است ،